محاسبه‌گر آنلاین ظرفیت کولر گازی و تن تبرید ساختمان

به طور میانگین بین ۳۰۰۰۰ تا ۳۶۰۰۰ BTU، اما بسته به آفتاب‌گیر بودن و طبقه ساختمان این عدد تغییر می‌کند.

بله، ظرفیت نامی دستگاه (Maximum Capacity) باید با بار برودتی ساختمان که در اینجا محاسبه می‌شود همخوانی داشته باشد.

در مناطق معتدل هر تن تبرید حدود ۴۰ تا ۵۰ متر را پوشش می‌دهد، اما در مناطق گرمسیری این متراژ به کمتر از ۲۵ متر کاهش می‌یابد.

به طور استاندارد برای واحدهای مسکونی در شرایط آب و هوایی تهران، به ازای هر متر مربع حدود ۴۰۰ تا ۶۰۰ BTU ظرفیت در نظر گرفته می‌شود. اگر واحد آفتاب‌گیر یا در طبقه آخر باشد، این عدد تا ۸۰۰ BTU افزایش می‌یابد.

در این صورت کمپرسور دستگاه برای رسیدن به دمای مطلوب به صورت مداوم (بدون ترموستات) کار می‌کند. این کار باعث فشار به قطعات مکانیکی، افزایش شدید مصرف برق و در نهایت سوختن کمپرسور می‌شود.

معمولاً ظرفیت گرمایشی دستگاه‌ها کمی بیشتر از ظرفیت سرمایشی آن‌هاست. اما مبنای انتخاب دستگاه در ایران همیشه “بار برودتی” یا همان ظرفیت سرمایشی است، زیرا تامین سرمایش در تابستان دشوارتر از گرمایش در زمستان است.

برای متراژهای بالای ۱۵۰ تا ۲۰۰ متر، استفاده از یک سیستم مرکزی (مثل چیلر یا داکت اسپلیت با تن تبرید بالا) از نظر هزینه نگهداری و زیبایی نما به‌صرفه‌تر است، اما برای واحدهای کوچک، کولر گازی (اسپلیت) اولویت دارد.

به دلیل دمای بسیار بالای محیط (Ambient Temperature) و رطوبت زیاد، کندانسور دستگاه توان تخلیه گرما را به راحتی ندارد. در این مناطق از کمپرسورهای تیپ T3 (حاره‌ای) مانند برخی از کمپرسورهای برند کوپلند استفاده می‌شود و ضرایب محاسبه تا ۶۰٪ بالاتر از مناطق معتدل است.

نجره دوجداره با جلوگیری از تبادل حرارتی، می‌تواند بار برودتی مورد نیاز ساختمان را تا ۲۰٪ کاهش دهد. این یعنی ممکن است با دوجداره کردن پنجره‌ها، بتوانید به جای کولر ۲۴۰۰۰ از یک کولر ۱۸۰۰۰ استفاده کنید.

به صورت تجربی در سیستم‌های تراکمی، به ازای هر ۱ تن تبرید، حدود ۱ تا ۱.۲ اسب بخار (HP) توان کمپرسور نیاز است. البته این عدد بستگی به نوع مبرد (R22 یا R410) و راندمان سیستم دارد.